קדש, ווען אידן זענען הייליג.
ורחץ, פריש אויסגעוואשן.
כרפס, ארויס אינגאנצן פון די אדמה.
יחץ, ווען מ׳טיילט זיך.
רחצה, מ׳העלפט אידן לרחצה.
מוציא מצה, מ׳צאלט שווערע מוציא׳ס פאר א מצה׳לע.
מרור, אבער מ׳שפירט קוים א טעם.
כורך, נעמט דאס דער בוכ״ע צוזאם.
שולחן ערוך, ארומגענומען מיט געסט.
נרצה, האט שוין נמ״ש מיט יונגערליך.
מילא בלייבט רוממו מיט ביזת הים.